Bugun...

Turgut Tunç

Sekizinci Gün Meselesi

Tarih: 10-02-2025 08:17:00 Güncelleme: 10-02-2025 08:17:00

Haftanın yedi günü var ama yetmiyor. Hep bir eksiklik hissi, yetişmeyen işler, tamamlanamayan hedefler, tam anlamlandıramadığımız hayat… Sanki bir gün daha olmalıymış gibi. Sekizinci gün. Ama nasıl bir sekizinci gün? Daha fazla çalışmak için mi, daha çok dinlenmek için mi, yoksa gerçekten yaşamak için mi?

Belki de sekizinci gün, her şeyi yetiştirmek zorunda olmadığımız bir gün olmalı. Sürekli ertelediğimiz şeyler var ya hani, dostlarımızla bir kahve içmek, annemizin sesini daha uzun dinlemek, çocuğumuzun oyununa gerçekten katılmak… İşte onlar için bir gün. Günlük telaşın arasına sıkıştırılmayacak, bir lütuf gibi yaşayacağımız bir zaman dilimi. Çünkü hepimiz hızla tükettiğimiz anların, yaşanmadan geçtiğini anladığımızda fark ediyoruz asıl ihtiyacımızın ne olduğunu.

Ve dönüp geçmişimize baktığımızda, içimizden “Ah keşke!” dediğimiz anlar çıkıyor karşımıza. “Keşke biraz daha cesur olsaydım, keşke sevdiklerime daha fazla zaman ayırsaydım, keşke o kırgınlığı büyütmeseydim…” diyoruz. Ama belki de sekizinci gün, sadece hayalini kurduğumuz bir gün olmamalı. Belki de onu, kalan günlerimizin içine yavaşça pay etmeli, yapamadıklarımızı sakin sakin yaşayarak, zamanın bize sunduklarını göz ardı etmeden değerlendirmeliyiz.

Bir tavsiye ister misiniz? Sekizinci günü beklemeyin. O günü bugünün içinde arayın. Telefonu bir kenara bırakıp göz teması kurun, şehrin koşuşturmacasına bir an ara verip gökyüzüne bakın, bir dostun sesini duyduğunuzda gerçekten dinleyin. Çünkü belki de hayatın anlamı, sekizinci günü icat etmekte değil, yedinci günü daha dolu dolu yaşayabilmekte saklıdır.

O hâlde soru şu: Sekizinci günü beklemeye devam mı edeceğiz, yoksa onu bugüne mi taşıyacağız?

Bu yazı 1714 defa okunmuştur.