Bugun...

Turgut Tunç

İz Bırakalım

Tarih: 07-04-2025 13:37:00 Güncelleme: 07-04-2025 13:37:00

Hayat, ardımızda bıraktığımız izlerle anlam kazanır. Herkes bir şekilde yaşar da… mesele, nasıl yaşadığımızda değil midir? Geride ne bıraktığımızda, kimlere ne kattığımızda, hangi gönüllerde yer ettiğimizde. Öyle hikâyeler biriktirmeliyiz ki bir dost meclisinde iyilik, güzellik, cömertlik konuşuluyorsa, adımız bir örnek olarak anılsın. İçten bir tebessümle, “O şöyle yapmıştı” denilsin.

İnsan ömrü sadece günleri devirmekten ibaret değil. Anlam yükleyemediysek, güzel izler bırakamadıysak, yaşadığımız yılların sadece sayısı kalıyor geriye. Oysa biz, kalbi olan anılar biriktirmeliyiz. Bir yolda yürürken düşen yaşlıyı kaldırdığımız an, sabah kahvaltısı yapamayan bir çocuğun önüne sessizce bırakılan bir simit, sokağın başındaki kedinin susuzluğunu dindiren bir şişe su… işte o küçük iyilikler, büyük izlere dönüşür. Hem de hiç fark etmeden.

Belki de en kıymetlisi, bir gün birinin “Ben de onun gibi olmak istiyorum” demesidir. O anda aslında, dünyada bıraktığımız iz görünür hâle gelir. Vicdanın, merhametin, adaletin, dostluğun konuşulduğu meclislerde; bizim hikâyemiz bir başkasına umut olur, yol gösterir. İşte asıl servet budur: Gönülden gönüle aktarılan iyilik sermayesi.

Yaşadığımız bu hayat, ahir ömrümüze birer referans olmalı. Bugün biriktiğimiz her güzel şey, yarın bize şahitlik etmeli. Öyle bir yaşamalıyız ki her davranışımız, “Ben buradaydım ve iyilik için bir şeyler yaptım” diyebilsin ardımızdan.

Çünkü iz bırakmak; arkamızdan övgü almak için değil, başkalarına yol açmak içindir. Ve unutmayalım; herkes yaşar ama herkes iz bırakamaz.

Muhabbetle…

Bu yazı 1319 defa okunmuştur.