Turgut Tunç

Bir Sofralık Hasret: Gönül Sofralarının Sırrı

Tarih: 25-09-2025 10:00:00 Güncelleme: 25-09-2025 10:00:00

Sokaklarımızda, sosyal medyada ve hatta ev sohbetlerinde en sık rastladığımız konulardan biri, son yıllarda adeta bir tsunami gibi üzerimize gelen yabancı mutfak akımı. Suşi, taco, ramen, pad thai... İsimleri bile kulağa egzotik gelen bu lezzetler, özellikle genç neslin büyük ilgisini çekiyor, binlerce beğeni ve paylaşım alıyor. Oysa arkamızı dönüp baktığımızda, bizi biz yapan, ruhumuzu doyuran o muazzam lezzetler coğrafyası duruyor.

Elbette yeni kültürleri keşfetmek, farklı tatları denemek insanı geliştirir. Bir pizzanın peynirini uzatmak, bir hamburgerin sosuna dalmak keyifli anlar yaşatabilir. Ama ne zaman ki bu özenti, kendi öz değerlerimizi unutturacak noktaya gelir, işte o zaman kalbimize bir sızı düşer. Anneannemin elinden çıkan o mis gibi mantının verdiği huzuru, sıcak bir tabak mercimek çorbasının içimize işleyen şifasını, bir dilim İskender'in damakta bıraktığı bayram havasını başka hiçbir mutfakta bulabilir miyiz?

Bizim mutfağımız sadece bir yemek kültürü değil, aynı zamanda bir yaşam felsefesidir. Paylaşmaktır, misafir ağırlamaktır, dertleşmektir, berekettir. Bir sofra kurulduğunda, sadece tabaklar dolmaz, kalpler de dolar. Ege'nin otlu böreği hikayeler fısıldar, Karadeniz'in kuyması sıcacık anıları canlandırır, Güneydoğu'nun lahmacunu dostlukları pekiştirir. Kebabın ateşteki dansı, içli köftenin o eşsiz lezzeti, eli böğründe yemeğinin hikayesi, bu topraklara ait binlerce yıllık bir mirasın parçasıdır. Her bir yemeğin arkasında bir emek ve bir sevgi yatar.

Ne yazık ki bu eşsiz mirası bazen görmezden geliyor, parlak ambalajların, renkli fotoğrafların cazibesine kapılıyoruz. Oysa dünyaca ünlü şefler, gurmeler, bizim mutfağımızın derinliğine, çeşitliliğine ve doğallığına hayran kalıyor. Sadece bir tek Anadolu toprağında yetişen binlerce çeşit ot, sebze ve baharatla ortaya çıkan lezzetleri saymaya kalksak, sayfalar yetmez.

Yani anlıyorum, modern dünya hızlı ve çekici. Ama kendi köklerinden kopan bir ağaç, ne kadar yükseğe çıkarsa çıksın, bir fırtınada yıkılır. Gelin, dönelim o anne elinin değdiği, sevginin ve emeğin harmanlandığı sofralara. Yeniliklere açık olalım, farklı tatları deneyelim ama kendi yurdumuzun, kendi insanımızın mutfağını göz ardı etmeyelim.

Binlerce farklı lezzeti varken, değil mi ama?

Muhabbetle…

Bu yazı 1696 defa okunmuştur.