Bugun...

Sinem Menevşeoğlu

EL İZİ, YÜREK SESİ

Tarih: 21-07-2025 14:06:00 Güncelleme: 21-07-2025 14:06:00

Tatlı bir gel demenin edasıyla çağırıyor seni. Seni sen yapan her şeyi seriyor önüne. Kadim bir geçmiş, kendinden emin bir an, istikrarlı bir geleceğe kapı aralıyor nağmeleri. Merak edip bakmak istiyor, hafifçe dokunuyorsun. Somut bir meta hissi oluşturmasını bekliyorsun. Ama, nafile! "Benim madde ile işim olmaz!" diyor. "Görmeye değer, tanımak ve tanıtmak istediğim ne çok şey var bende. Sen ve ben ile 'biz' diye ses ekleyeceğim hikayelerim olacak.

Ben kelam eyleyecegim, sen yazacaksın; ben söz olacağım, sen beste. Heybemdekileri döktükçe yere yayılan cıva taneleri gibi enginlere taşacak şanımız! Senden olma aziz ve azizeler ile aşka türkü çığıracak şanlı tarihimiz. Düğünlerimizdeki davul ve zurna tınısı ile raks edecek gönüllerimiz. Gel de gör, diyecek; sandıktan çıkan ninelerimizin telli duvakları.

Anadolunun ak saçlı yürekleri ile öğreneceksin; mert, yürekli ve cesur olmayı. Beyazlamış saçları yaşanmışlık izleri taşırken ellerindeki izler gittikleri yolların bilge hatun sesi ile dolduracak yüreklerini.

Sana bütün çarpıcılığı ile anlatmak isterken kendinde olanı daima 18 yaşında bir gencin hareketliliği ile ya da 81 yaşındaki bir erişkinin tecrübesiyle elinden tutacak şeyin adı olacak; gel, demekle can bulan gelenek! Bir kekliğin türkülerdeki o endamlı ötüşünü hayranlıkla dinleyeceksin. Belki de en çok ezgilerdeki hikayeleri seveceksin.

...

Kara ve ak'ın arasındaki tüm renkler gibi şimdilerde; gel de gör, dedikleri! Çalınan kapının ardındaki o beklenen kişi hep 'sen ol!' dedikleri.

Gözün gördüğünü gönül anlamazsa olanlarda olmaza çıkar dedikleri.

...

Eskiyi tanımadan yeniyi öğrenmek istemem ben; eskiyi harmanlamadan vurmak istemem fırça darbelerimi. 90'lar...,70'ler...,50'ler... diye geriye saymadan toplamam yenileri. Çünkü ben Anadolu kokan bir diyarın şiiri, şairi ve kalemiyim. Mürekkebim, 'gel!' diyen koca yürekli harflerle dolu iken sayfam hep 'gel de gör!' denilenlerle dolu.

Buradayım! Dünyanın her taşına ayağımın değdiği lakin yine de Anadoluya aşık bir yarenim. Geçmiş ile köprü, an ile dost, gelecek için rehberim. O'nu sana anlatmak değil, onu hissettirmek için yanındayım! Kızılırmak’ın kıvrımında bir ağıt, Erciyes’in yamaçlarında bir destan, Harran’da bir masalım!

Bozkırda kurumuş otların arasından yükselen rüzgar ile belki de senin ilk mısranım.

Gel, demekle can bulan; geleneğim!

Buradayım, muhabbet ile..."

Bu yazı 1396 defa okunmuştur.