Bugun...

Sinem Menevşeoğlu

MATRUŞKA

Tarih: 29-07-2025 08:54:00 Güncelleme: 29-07-2025 08:54:00

Yaşamın gizli bahçesindeki çiçeklerin kokusunu alabiliyor musun? Renkgarenk çeşitleri görebiliyor musun? Farkına varmanın ne tatlı bir hissediş olduğunu kanıksayanlardan mısın?

Her an ilerleyen bir ibrenin neferleri gibi hayatlarımız, rakamların emrinde olan; aslında sayılar sandığımız niceliksiz nitelikler içinde...

Nefeste can bulan zamanın ritminin hikayesi anılar.. Kimliğini örten bir sis gibi; onlardan sıyrılmadıkça kendini net göremeyeceğin. Bazen olmasını istediğin bazen göz açıp kapayıncaya kadar hemen geçsin dediğin; bazen olsa da olur olmasa da olur niyetiyle yaklaştığın anlar misali.

Akrep ve yelkovanı sen olan zamanlar, bir 'tık!' sesi ile iliklerine kadar hissedebileceğin saniyelik sahneler! Çoğullarıyla var olan eşsiz duygular; tıpkı bir iguana gibi zamanın kollarında vurdumduymaz, belki de savunmasız değişimi ile varlığını sürdüren değişmeyen vakitler...

Kaleminden çıkan kelimelerin ne olduğunu bilmediğin yurt bilmez tavırları, istemeden ya da farkına varmadan yolunu kendi çizen yol yordam bilen edaları! Karşına çıkan engeller misali buradayım diyen virgüller, sonu belli olsa da sahneye çıkan adsız kahramansız cümleler...

Aslında yok olmalarımızla var olmanın farkındalığını yitirdiği anların öznesi olmayı seçeriz çoğu zaman. Karışıktır işte hayat da, kurulan cümleler gibi! Her basit düzlem de kendi içinde en zoru yaşamasıyla bilinir. Herkes işitebildiği kadar duyar, bakabildiği kadar görür ne de olsa. Keşke bu kadar kolay diyebilsek; kendi yörüngesinde, kendi keyfince, içinde "biz" olan gizli öznesiyle dönen senaryonun kalemine.

...

Anlamlar içinde yola çıkıp mana veremediklerimiz, anlamsızlıklar içinde var olanlarımız, cümleler içinde yok olan kelimeler, yüklemler içinde kaybolan özneler, alfabelerin içinde yitirilen heceler misali...

İşte, an, dedikleri; bir yetişkin 'olma' yolunda ilerleyen zamanın bebeklik, çocukluk ve gençlik hali. Takılıkalırsa asla büyüyemeyeceği, ileriyi göremeyeceği, ruhunu derinleştiremeyeceği, cümlelerini genişletemeyeceği...Yol uzun, an'lar ve anılar çok...

Devam et! Devam et ki gidebilesin, sev ki sevilesin, duy ki kulak verebilesin!... Gözler yüreklerin rengi olursa çizilen resimler anlam bulur. Altına imzası atılan tablolar çiz ki fırça darbenle her şey anlam bulsun. Dünyayı ısıtan güneşe güvenirken büyük denizlerde anlam bulan damlacıkları da unutma! Çünkü damlaların birlikteliğidir okyanusu güçlü kılan; küçük gibi görünen her parça, bütünü tamamlayan bir cevher.

Yol uzun, an'lar ve anı'lar çok...

Kalbinle gör, yüreğinle anla. Zaman geçer, anlar çoğalır fakat anlamla doldurulan her an ölümsüzleşir.

O halde zamanda biriktirdiğimiz anlamlı anılara...

Bu yazı 1274 defa okunmuştur.