Selam olsun sevdalı gönüllere. Selam olsun heybesinde hep iyilik taşıyanlara. Selam olsun kalbinde kucak kucak sevgi büyütenlere. Selam olsun memlekete bir tuğla koymak için gayret edenlere.  Selam olsun yüreği gökyüzü maviliği kadar berrak, memleketimin güzel insanlarına. Bu noktada Üstün Dökmen ’in şiiri geldi aklıma.      “ Yola çıkınca her sabah,        Bulutlara selam ver.        Taşlara, kuşlara, atlara, otlara        İnsanlara selam ver.        Ne görürsen selam ver.        Sonra çıkarıp cebinden aynanı        Bir selam da kendine ver.        Hatırın kalmasın el gün yanında        Bu dünyada sen de varsın!        Üleştir dostluğunu varlığınla,        Bir kısmı seni de sarsın.” Selam olsun bu yazıyı okuyan herkese… Değerli dostlar, Nasip olursa bana ayrılan bu köşede sizlerle beraber olacağım. Burada olmak mutluluk verici. Bu köşede, sizlerle bazı konuları hasbihal edeceğiz. Güzel ve eğitici konular başta olmak üzere ortak noktalarda birleştiğimiz konuları inceleyeceğiz.  Bazen ülke gündemine dair güncel konuları, bazen sevinçlerimizi ve hayal ettiklerimizi, bazen kültürel ve sanatsal konuları, bazen de tarihi şahsiyetleri ve örnek olayları huzurlarınıza getirmeye çalışacağım. Kısacası, İnsana ve hayata dokunan konuları hasbihal edeceğiz. Konuları incelerken ilim, akıl ve vicdan süzgecinden geçirerek değerlendireceğiz. Hele, insana dokunurken… Cinsiyet, yaş, etnik köken ve inanç ayrımı gözetmeyeceğiz. Çünkü hayatın öznesi insandır. Yeryüzündeki her şey insanın hizmetine sunulmuştur. Bu nedenle insan olmak bizim üst kimliğimizdir. Görüşmek üzere…  Selâm ve saygıyla…